Ο ΕΡΩΤΑΣ ΚΙ Ο ΘΑΝΑΤΟΣ

 

O έρωτας κι ο θάνατος στέκουν αγκαλιασμένοι

όψεις ενός νομίσματος κι οι δυο τους δακρυσμένοι

με δάκρυα αγνά, χαράς και λύπης,

όμορφη κοπελιά πόσο τους λείπεις.

Ο έρωτας κι ο θάνατος βαστιούνται μονιασμένοι

κι είν΄ τα φτερά τους άγγελοι στο χώμα πα πεσμένοι

που τα χτυπάνε μάταια, στο πέταγμα της θλίψης

που να ΄σαι τώρα κοπελιά χαμόγελα να ρίψεις.

Ο έρωτας κι ο θάνατος στα χείλη ενωμένοι

κι η κοπελιά η αέρινη αιώνια ερωμένη

είναι του τέλους η αρχή και η αρχή του τέλους

δρεπάνι είν΄ της λησμονιάς και η αιχμή του βέλους.

Ο έρωτας κι ο θάνατος χαρμόλυπος Ιανός

του Πάνα το μεθύσι, του Άδη ο χαμός.

Ο έρωτας κι ο θάνατος πάντα θα είναι εκεί

στης κοπελιάς την χρυσή τη φυλακή.

 

Ν.ΝΙΚΗΤΑΡΙΔΗΣ